తిరుపతిని ఎలక్ట్రానిక్స్ తయారీ కేంద్రంగా మరింత బలోపేతం చేసే దిశగా రాష్ట్ర ప్రభుత్వం కొత్త ప్రతిపాదనను ముందుకు తెచ్చింది. ఢిల్లీలో వివో ఇండియా ఉన్నతాధికారులతో జరిగిన సమావేశంలో మొబైల్ ఫోన్ భాగాల తయారీ యూనిట్ను తిరుపతిలో ఏర్పాటు చేయాలని, వివో సరఫరాదారుల కోసం ప్రత్యేక కంపోనెంట్స్ తయారీ పార్క్ను అభివృద్ధి చేసే అవకాశాన్ని పరిశీలించాలని రాష్ట్ర ప్రతినిధులు కోరారు. ఇది తక్షణంగా ఆమోదించబడిన పెట్టుబడి కాదు; కంపెనీతో జరిగిన పెట్టుబడి చర్చలో ఉంచిన ప్రతిపాదన. అయినప్పటికీ తిరుపతి ప్రాంతం భవిష్యత్ పారిశ్రామిక దిశపై ఇది ప్రాధాన్యమైన సంకేతం.
శ్రీసిటీ, చెన్నై పారిశ్రామిక వలయం, విమానాశ్రయం, జాతీయ రహదారి అనుసంధానం, రైల్వే సౌకర్యం, ఇంజినీరింగ్ విద్యాసంస్థలు, అందుబాటులో ఉన్న మానవ వనరులు తిరుపతి ప్రాంతానికి ఎలక్ట్రానిక్స్ తయారీలో బలం కలిగించగల అంశాలు. మొబైల్ ఫోన్ పరిశ్రమ ఒకే పెద్ద ఫ్యాక్టరీతో మాత్రమే ఎదగదు. బ్యాటరీలు, ఛార్జర్లు, ప్రింటెడ్ సర్క్యూట్ బోర్డ్ భాగాలు, కేబుళ్లు, ప్లాస్టిక్ మౌల్డింగ్, ప్యాకేజింగ్, నాణ్యత పరీక్ష, లాజిస్టిక్స్, మరమ్మత్తు సేవలు వంటి అనేక ఉపరంగాలు కలిసి సరఫరా గొలుసును నిర్మిస్తాయి.
ప్రత్యేక కంపోనెంట్స్ పార్క్ ఏర్పడితే పెద్ద కంపెనీతో పాటు చిన్న మరియు మధ్య తరహా సరఫరాదారులు ఒకే ప్రాంతంలో పనిచేసే అవకాశముంటుంది. దీని వల్ల రవాణా ఖర్చులు తగ్గడం, ఉత్పత్తి సమయం తగ్గడం, నాణ్యత నియంత్రణ సులభం కావడం వంటి ప్రయోజనాలు ఉండవచ్చు. స్థానిక యువతకు అసెంబ్లీ పనులకు మాత్రమే కాకుండా ఎలక్ట్రానిక్స్ టెక్నీషియన్, మెషిన్ మెయింటెనెన్స్, నాణ్యత నియంత్రణ, ఆటోమేషన్, డేటా విశ్లేషణ, సరఫరా గొలుసు నిర్వహణ వంటి నైపుణ్య ఉద్యోగాలు ఏర్పడే అవకాశం ఉంటుంది.
అయితే పెట్టుబడులు రావడానికి భూమి, విద్యుత్, నీరు, రవాణా మాత్రమే సరిపోవు. పరిశ్రమలకు కావాల్సిన శిక్షణ పొందిన మానవ వనరులు అత్యంత కీలకం. తిరుపతి విశ్వవిద్యాలయాలు, పాలిటెక్నిక్లు, డిగ్రీ కళాశాలలు, ఐటీఐలు పరిశ్రమ అవసరాలకు అనుగుణంగా చిన్నకాలిక సర్టిఫికేట్ కోర్సులు, అప్రెంటిస్షిప్లు, పరిశ్రమలో శిక్షణ కార్యక్రమాలు రూపొందిస్తే స్థానిక ఉపాధి వాటా పెరుగుతుంది.
పర్యావరణ పరంగా కూడా ఎలక్ట్రానిక్స్ పార్క్కు స్పష్టమైన ప్రమాణాలు అవసరం. నీటి వినియోగం, ఎలక్ట్రానిక్ వ్యర్థాల నిర్వహణ, పునరుత్పాదక శక్తి, రీసైక్లింగ్, రసాయన భద్రత వంటి అంశాలు ప్రాజెక్టు రూపకల్పన దశ నుంచే ఉండాలి. తిరుపతి ఎలక్ట్రానిక్స్ పెట్టుబడులను ఆకర్షిస్తే దాని విజయాన్ని “ఎంత పెట్టుబడి వచ్చింది?” అనే ప్రశ్నతో కాకుండా “ఎన్ని స్థానిక నైపుణ్య ఉద్యోగాలు వచ్చాయి? ఎన్ని చిన్న పరిశ్రమలు సరఫరా గొలుసులో చేరాయి?” అనే ప్రమాణాలతో కొలవాలి.